Przyznam się szczerze, że z przykrością od lat spotykam się z informacjami o Łodzi ale tylko w kontekście skandali, przestępstw lub dewiacji. Mam już dosyć upokarzania mnie, Łodzianina, że Łódź to tylko wylęgarnia aferzystów, łapówkarzy, polityków bez tytułów mgr, alkoholików przechowujących dzieci w beczkach czy lekarzy którzy dla marnej prowizji handlują „skórami”.

Siwe oczy uśmiechają się ze zrozumieniem – „bardzo proszę” – odpowiada uprzejmie - ”w sobotę nie ma dużego ruchu, niech pan pyta”. Wyginając się niewygodnie w pałąk, za wąskim prostokątem kioskowego okienka dostrzegam okoloną brodą pociągłą twarz, należącą do postawnego mężczyzny w sile wieku, odzianego w szary podkoszulek bez rękawów.

Wpędzany w kompleksy przez pokaźne tomiska opiewające historie różnych miast, począwszy od Warszawy do Łowicza, z pewną niewiarą sięgnąłem po książeczkę pani W.Kaszubiny „Bibliografia prasy łódzkiej z lat 1863-1944”.

Zatem wygląda na to, że będziemy mieli wcześniejsze wybory. Proszę podzielić 300 mln złotych przez liczbę Polaków, a wyjdzie, ile każdy z nas za tę przyjemność zapłaci.

Truizmem staje się mówienie o patologii państwa, właściwie nie ma dziedziny, któryby funkcjonowała prawidłowo.