Krzysztof Bukiel przedstawił wizję całościowej reformy systemu opieki zdrowotnej. Zwracał uwagę zarówno na konieczność prywatyzacji placówek medycznych jak i dogłębnej reformy po stronie płatnika. Tylko demonopolizacja NFZ może wprowadzić konkurencję między dysponentami publicznych środków przeznaczonych na świadczenia zdrowotne. OZZL proponuje aby w tym celu posłużyć się tzw. bonem zdrowotnym. Bon zdrowotny jest składką płaconą przez budżet państwa za każdego obywatela w tej samej kwocie (np. 1500 złotych/rok/obywatela). Dotychczasowa składka na NFZ ulega likwidacji i jest z powrotem włączona do podatku PIT. Każdy obywatel może przekazać swój „bon” (składkę) do tej firmy ubezpieczenia zdrowotnego, która będzie lepiej gospodarzyć środkami przeznaczonymi na opiekę zdrowotną. Każda firma musi zapewnić finansowanie leczenia zgodnie z zawartością „koszyka świadczeń gwarantowanych”. Mogą być publiczne (powstałe z NFZ) i prywatne firmy ubezpieczenia zdrowotnego. Każda z nich musi spełnić określone warunki finansowe, jeżeli chce wejść na rynek (gwarancje na wypadek upadłości). Firmy będą konkurować o ubezpieczonych lepszymi warunkami finansowania świadczeń zdrowotnych (np. mniejsze dopłaty do leczenia, mniejsze dopłaty do leków, lepszy standard świadczeń itp.). Firmy te będą mogły również prowadzić dodatkowe ubezpieczenia zdrowotne, dobrowolne.

 

OZZL proponuje zamiast „konkursu ofert” wprowadzenie zasad, jakie są stosowane np. wobec aptek (które sprzedają refundowane przez NFZ leki):
1) jeśli świadczeniodawca spełnia określone warunki, ma prawo udzielać świadczeń zdrowotnych „na ubezpieczalnię” (refundowanych przez NFZ)
2) każdy świadczeniodawca otrzymuje – za wykonanie takiego samego świadczenia – tę samą kwotę refundacji z NFZ. Jeżeli kwota ta nie pokrywa faktycznych kosztów świadczeń (nie jest to świadczenie uznane za priorytetowe, refundowane zawsze w 100%), świadczeniodawca ma prawo ustalić własną cenę, a różnicę pokrywa pacjent lub jego dodatkowe ubezpieczenie zdrowotne.
Takie rozwiązanie spowoduje, że pieniądze publiczne faktycznie „pójdą za pacjentem” i trafią do tych zakładów (szpitali, przychodni, gabinetów), gdzie są najlepiej wykorzystywane. Dobre szpitale rozwiną się, a złe upadną. W ten właśnie – rynkowy sposób powinna powstać „sieć” szpitali. „Sieć Religi” to powrót do systemu nakazowo – rozdzielczego.

Podsumowanie: Jak naprawić system opieki zdrowotnej
1. Zwiększyć nakłady publiczne na lecznictwo do 6% PKB.
2. Wprowadzić dopłaty do niektórych świadczeń zdrowotnych ze środków prywatnych,
3. Wprowadzić rynkowy sposób alokacji środków: konkurencja między ZOZ-ami, demonopolizacja NFZ,
4. Zmienić SPZOZ-y w spółki prawa handlowego i umożliwić ich prywatyzację.
Wszystkie w/w elementy należy wprowadzić jednocześnie.