Generał Stanisław Koziej – jeden z najwybitniejszych oficerów Wojska Polskiego, reformator armii i teoretyk wojskowości gościł 11 kwietnia 2007 roku na spotkaniu Klubu Politycznego organizowanym przez Fundację „Projekt Łódź”.
Dyskusja skoncentrowana wokół tematu terroru i największych zagrożeń XX i XXI wieku była jednocześnie próbą odpowiedzi na pytanie „Czy możemy wygrać wojnę z terroryzmem?”. Zdaniem byłego wiceministra obrony i specjalisty do spraw bezpieczeństwa Polska jest wciąż mniej zagrożona atakami terrorystycznymi niż Europa Zachodnia i Ameryka Północna, jednak powinna być aktywnym obserwatorem sceny politycznej i umiejętnie reagować na pojawiające się zagrożenia. Według gen. Kozieja, pomimo wyraźnego przewartościowania wskutek ataków na Word Trade Center 11 września 2001 roku, świat zachodni wciąż reaguje na zagrożenia terrorystyczne w sposób nieumiejętny. Z jednej strony brak jest profesjonalnej i szeroko zakrojonej debaty publicznej poruszającej kwestie, które mają realne przełożenie na życie mieszkańców, z drugiej zaś państwa są wciąż w bardzo małym stopniu technicznie przygotowane na obronę przed terroryzmem.
Stanisław Koziej jest jednym z autorów polskiej doktryny obronnej lat dziewięćdziesiątych, głównym autorem „Planu obrony Rzeczypospolitej Polskiej”, „Strategii obronności Rzeczypospolitej Polskiej” oraz „Polityczno-Strategicznej Dyrektywy Obronnej”, a także autorem kilkuset publikacji z dziedziny nauk wojskowych.
Przez wiele lat był pracownikiem naukowym Akademii Sztabu Generalnego i Akademii Obrony Narodowej, pełnił m.in. funkcje zastępy kierownika i kierownika katedry oraz dziekana wydziału.W latach 1993–2001 był zastępcą dyrektora, a następnie dyrektorem Departamentu Systemu Obronnego w Ministerstwie Obrony Narodowej.
W latach 1996–1997 pełnił funkcję szefa polskiej misji w Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych w Korei. W latach 1997–1998 był zastępcą Szefa Misji OBWE w Gruzji. W latach 1999–2001 był polskim przedstawicielem narodowym w Grupie Wysokiego Szczebla NATO ds. Polityki i Strategii Nuklearnej. 7 listopada 2005 roku został powołany na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej. 26 lipca 2006 r. zrezygnował z pełnienia tej funkcji. Obowiązki przestał pełnić 10 sierpnia 2006 roku.
