Prawdziwym rozwiązaniem nie są większe wydatki, ale pozwolenie obywatelom na rzeczywiste wpływanie na bieg spraw.

Milton Friedman

Cytat amerykańskiego ekonomisty, noblisty z 1976 roku, stał się mottem reform systemu edukacji  przeprowadzonych w Jarocinie w latach 2002-2008. W jej ramach przekazano część szkół publicznych stowarzyszeniom obywatelskim oraz wprowadzono finansowanie oświaty na zasadach bonu edukacyjnego. Założenia i efekty reformy przedstawił  zastępca burmistrza Jarocina, Robert Kaźmierczak, na drugim spotkaniu poświęconym problemom edukacji w ramach inicjatywy „Łódź według Projektu". Wygłosił wykład na temat:  „Racjonalne zarządzanie oświatą na przykładzie gminy Jarocin w latach 2002 - 2007".

W Jarocinie po 2002 roku, wraz z objęciem władzy przez burmistrza Adama Pawlickiego, doszło do rewolucji w dziedzinie edukacji, której celem było przekształcenie „szkoły biurokratycznej" w „szkołę obywateli". W tej pierwszej panuje bezpośrednia zależność istnienia szkoły od decyzji urzędników,  budżet nie zależy od liczby jej uczniów,  dysponentem publicznych pieniędzy są przedstawiciele władzy, istnieją obwody szkolne, wynagrodzenie nauczycieli w niewielkim stopniu zależy od efektów ich pracy, istnieje rozbudowana administracja oświatowa, a  autonomia szkoły i jej dyrektora ma charakter tylko formalny .

Jarocińskie reformy polegały na przekazaniu mniejszych szkół publicznych w zarządzanie lokalnym stowarzyszeniom. W ten sposób, to organizacje pozarządowe zarządzają szkołami korzystając bezpłatnie z majątku przejętej szkoły. Wielkość dotacji z budżetu gminy dla danej szkoły zależy od jej liczby uczniów. W takiej szkole nie funkcjonuje karta nauczyciela, stowarzyszenia podpisują umowy z nauczycielami na podstawie przepisów Kodeksu Pracy. Pełni ona również rolę centrum edukacyjno-kulturowego, integrując lokalną społeczność wokół wspólnego dobra.

W 2008 w gminie miejsko-wiejskiej Jarocin działała już 6 niepublicznych szkół podstawowych, na 9 samorządowych, 4 niepubliczne gimnazja i 6 publicznych, 9 niepublicznych i 7 publicznych przedszkoli.

Mimo oporu nauczycieli wobec reform, osiągnięto pozytywne efekty. Upowszechniono edukację przedszkolną. Liczba dzieci korzystających z przedszkoli wzrosła z 37% w 2003 roku, do 76% w 2008. Ograniczono wydatki na bieżące funkcjonowanie szkół. Dopłata ze środków własnych  samorządu do subwencji oświatowej na bieżące wydatki placówek oświatowych spadła z ok. 8% w 2002 roku do średnio do 1,2% w latach 2003-2007. Jednak na oświacie nie oszczędzano. Zwiększono nakłady na inwestycje. W  2002 roku wyniosły one 1,2 mln złotych,  a w 2005 roku sześć razy więcej. Wprowadzono bezpłatne lekcje pływania dla wszystkich uczniów klas II szkół podstawowych, bezpłatne sportowe zajęcia pozalekcyjne, lekcje języków obcych dla klas I-III. Zwiększono ilość dzieci, które korzystają z wypoczynku letniego. Uczniowie szkół niepublicznych osiągają, przeważnie, lepsze rezultaty w  sprawdzianach szóstoklasistów i egzaminach gimnazjalnych.

Reformy wprowadzano przy znacznym oporze środowiska nauczycielskiego skupionego wokół Związku Nauczycielstwa Polskiego. Jednak sprzeciw ten nie przeszkodził władzom Jarocina wygrać kolejnych wyborów w 2006 roku. Obywatele ocenili przeprowadzone reformy pozytywnie.