Każdy człowiek ma prawo do życia w warunkach, które zapewniają mu spełnienie podstawowych potrzeb fizjologicznych. Ciepły posiłek w ciągu dnia i dach nad głową na noc to minimum godziwej egzystencji.

W dobie kapitalizmu nie można zapominać o najbardziej potrzebujących, jednakże warunki minimalne nie mogą stać się sposobem na życie ludzi młodych i zdrowych. Odpowiedzialna polityka społeczna powinna opierać się na:

• Poszanowaniu godności drugiego człowieka – jego prawa do życia i wolności.
  
  
• Reorganizacji pomocy socjalnej – poprzez wprowadzenie partnerstwa publiczno-prywatnego – w ramach którego urzędnik podejmuje decyzje o zakresie pomocy (po ocenie), a inne niezależne organizacje (PCK, Caritas) świadczą pomoc społeczną w oparciu o dofinansowanie z środki publiczne.
  
  
• Charakterze rzeczowym udzielanej pomocy - pomoc społeczna musi mieć charakter konkretny, rzeczowy np. miska zupy, ubrania, książki, węgiel etc.