16 października odbyła się uroczystość wręczenia doktoratu honoris causa Uniwersytetu Łódzkiego Lady Margaret Thatcher, byłej premier Wielkiej Brytanii, kobiecie, która odmieniła swój kraj i wspierała polskie dążenia do wolności. Ze względu na zły stan zdrowia, premier odebrała tytuł w Londynie, ale połączyła się z polskimi uczestnikami uroczystości zgromadzonymi na Wydziale Prawa i Administracji UŁ za pomocą telekonferencji. Laudację wygłosi w Łodzi promotor przyznania doktoratu prof. Zofia Wysokińska. Łódzka uczelnia jest pierwszym uniwersytetem w Polsce, który uhonorował "Żelazną Damę"
Wniosek o nadanie tytułu złożyły władze wydziału ekonomiczno - socjologicznego, wydziału prawa i administracji oraz wydziału studiów międzynarodowych i politologicznych UŁ. Jednym z inicjatorów pomysłu była Fundacja "Projekt Łódź". Recenzentami postępowania byli: prof. Tomasz Domański z UŁ, prof. Zbigniew Rau z UŁ, prof. Bogdan Szlachta z Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, prof. Janusz Świerkocki z UŁ i prof. Jan Winiecki z Wyższej Szkoły Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie.
Przemówienie Lady Margareth Thatcher po otrzymaniu tytułu.
Rozmowa w Radiu Łódź o Lady Margaret Thatcher.
Udział wziął: Marek Cieślak, prezes Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, Jakub Klimczak, Młodzi Socjaliści oraz Michał Sobczak, redakcja pisma "Obywatel".
Gość po ósmej
Doktoraty dla Thatcher i Bartoszewskiego
Uniwersytet Łódzki uhonorował Margaret Thatcher i Władysława Bartoszewskiego
Fragment programu „O co chodzi", wyemitowany w Patio TV, poświęcony nadaniu doktoratu.
Biografia:
Thatcher Margaret Hilda - urodzona jako Margaret Roberts 13 października 1925 w Grantham we wschodniej Anglii. Absolwentka Wydziału Chemii na Uniwersytecie w Oxfordzie, posiada też uprawnienia adwokackie. Polityk brytyjski, baronowa, kawaler Orderu Podwiązki. Premier rządu Zjednoczonego Królestwa w latach 1979-1990. Jedyna kobieta kiedykolwiek pełniąca tę funkcję i najdłużej sprawujący obowiązki brytyjski szef rządu XX wieku. Twórczyni nurtu politycznego zwanego thatcheryzmem. Jedna z najbardziej znaczących, wpływowych i charyzmatycznych postaci w historii brytyjskiej polityki, ikona neokonserwatyzmu.
Jej kariera polityczna rozpoczęła się w latach 50-tych, gdy w 1950 roku po raz pierwszy (bez powodzenia) kandydowała do parlamentu. Udało jej się to dopiero w 1959; od tego czasu, aż do 1992 nieprzerwanie posłanka do Izby Gmin z ramienia Partii Konserwatywnej. Stopniowo uzyskiwała coraz większe wpływy wśród Torysów i w państwie: 1964-1970 rzecznik prasowy konserwatystów, 1970-1974 minister oświaty i nauki w rządzie Heatha. 1975-1979 szefowa parlamentarnej Opozycji JKM, 1979-1990 stoi na czele rządu brytyjskiego.
Z uwagi na zdecydowanie, konsekwencję i umiejętność forsowania własnych koncepcji uzyskała przydomek „Żelaznej Damy". Jej pionierskie działania, będące połączeniem liberalizmu, konserwatyzmu i monetaryzmu, ochrzczone zostały mianem thatcheryzmu i przyczyniły się do zmiany sposobów prowadzenia polityki gospodarczej na całym świecie.
Obejmując władzę, w obliczu głębokiego kryzysu ekonomicznego, spowodowanego zapaścią brytyjskiego modelu socjalnego, ogromnym deficytem budżetowym i inflacją zastosowała radykalne rozwiązania celem uzdrowienia gospodarki: obniżyła wydatki z państwowej kasy, sprywatyzowała lub zamknęła wiele publicznych przedsiębiorstw, zatrzymała inflację kosztem zwiększonego bezrobocia oraz obniżyła podatki.
W nieodwracalny sposób złamała potęgę brytyjskich związków zawodowych, przez co całkowicie przeobraziła polityczny krajobraz Wielkiej Brytanii. Osiągnęła też liczne sukcesy na arenie międzynarodowej, gdzie doprowadziła do zwycięstwa Wielkiej Brytanii w wojnie z Argentyną o Falklandy w 1982 i w agresywny sposób zwalczała ekspansję sowiecką. Krytycznie odnosiła się do forsowanego w Brukseli modelu integracji europejskiej.
Próbowała wprowadzić wolnorynkowe metody zarządzania w oświacie, służbie zdrowia i kulturze, a także wprowadzić podatek pogłówny w miejsce podatku od własności. Po dekadzie rządów i wysokiej popularność gwałtowne protesty przeciw niemu przyczyniły się do upadku jej trzeciego gabinetu. Bezpośrednim powodem odejścia był wewnętrzny pucz w Partii Konserwatywnej; ustąpiła ze stanowiska premiera 22 listopada 1990, jej następcą został John Major.
Więcej na Centrum im. Adama Smitha - Mistrzowie Wolności
Rzetelność, czyli kim jednak wypada być
Oświadczenie Stowarzyszenia „Koliber" i Młodzi Konserwatyści wobec protestów wobec doktoratu. TUTAJ
Fragment Wiadomości Dnia na temat
Dyskusja w Radiu Żak z udziałem Błażeja Modera na temat wręczeniu doktoratu Lady Margaret Thatcher. TUTAJ
